Gönül ne kahve ister ne kahvehane. Gönül seni ister kahve bahane... demişler eskiler ; Telvesine umutlar bağlamış fallarında... Sohbetler kurulmuş, kız istemiş, dostluklar perçinleşmiş, sofraların son içeceği olmuş... Dedim ya hem fincandaki hemde fincan tabağındaki telvesine bağlanmış beklentiler, umutlar, kaybetişler, arayışlar, hatta mutluluklar ve de sevgiler...

Hayat Bir Kahve Gibidir
Bir grup yeni mezun üniversitedeki proföserlerini ziyaret ederler. Sohbet sonunda işin ve hayatın stresinden şikayetleşmeye döner.

Misafirlerine kahve ikkram eden profesör termos içinde kahve ve porselen, plastik, cam, kristal olmak üzere değişik tarzda ve ucuz görüneninden pahalı hatta çok güzel olanlarına kadar farklı kahve bardakları getirir. Herkes bir bardak seçince profesör şöyle der Farkettiyseniz tüm pahalı görünen bardaklar alındı ve geriye ucuz görünümli bardaklar kaldı. Kendiniz için iyi olanı istemeniz normal olsa da, bu sizin stresinizin ve problemlerinizin kaynağı aslında.

Emin olun ki bardağın kalitesi kahvenin kalitesine hiçbir şey katmaz. Çoğu zaman daha pahalıdırve hatta bazı durumlarda da sadece içtiğimizi saklar. Hepinizin istediği aslında kahveydi bardak değil ama bilinçli olarak en iyi bardaklara yöneldiniz ve sonra birbirinizin bardağına bakmaya başladınız. Şunu düşünün ; Hayat kahvedir. İş, para ve toplumdaki konumunuzda bardaklar... Onlar hayatı tutmak içinsadece araçlardır ve seçtiğiniz bardak yaşadığınız hayatı belirlemediği gibi değişmezde...Bazen sadece bardağa odaklanarak kahvenin tadını çıkarmayı unuturuz. Kahvenin tadına varın! En mutlu insanlar kahvenin en iyisine sahip değillerdir. Sadece herşeyin en iyi çekilde tadını çıkarırlar.
Basit yaşayın. Cömertçe sevin, nazik olun gerisini hayata bırakın...

Kahve Söyleşileri
Sahilde oturduğunuz rüzgarlı bir sonbahar günü, en sevdiğin dostun ağlarken içtiğin kahvenin tadı kederlidir... Kahve telvesine yüreğinin acısı karışır.

Bir Pazar öğle sonrası annenin " Hadi bir kahve yap içelim" dediği kahve huzurludur. Köpükler annenin gözbebeklerine de yansır. Dudağının kıyısında kalan küçük bir gülümsemedir...

Kahve aynı kahvedir belki... Köpüğüyle, rengiyle, dumanıyla aynı kahvedir ama içilen kahveler ruhunun süzgeçinden geçer ve tadları değişir...

Her kahve aynı değildir bu yüzden...
Dostlarla içilen kahve neşedir... Kahkahalar köpüklerin üzerinde yüzer...
Tek başına gece vakti balkonda içtiğin kahve yalnızlıktır...
Acıdır tadı... Ama garipte bir keyfi, lezzeti vardır...
Bir gece vakti zil zurna sarhoş birinin içtiği kahve düşülen kuyudan çıkma çabasıdır...

Koyu kıvamlı kahverengi bir iple tutunur çıkarsın... Çıktığın an uyuyakalırsın... Ferahlıktır!!!